prof. dr hab. Danuta Pluta-Wojciechowska,  profesor doktor habilitowany w zakresie językoznawstwa (specjalność logopedyczna), logopeda, pracownik Uniwersytetu Śląskiego 
oraz Uniwersytetu Łódzkiego. Jej główne zainteresowania naukowe dotyczą zaburzeń mowy u dzieci z wadą w obrębie środkowej części twarzoczaszki, z zaburzeniami czynności prymarnych, takich jak np. oddychanie i przyjmowanie pokarmów. Prowadzi badania mowy w dyskursie zaburzonym wykorzystując ujęcie związane z lingwistyką kognitywną. 
Zajmuje się również patofonetyką związaną w szczególności z zaburzeniami realizacji fonemów warunkowanych konstytucjonalnie i funkcjonalnie, 
a także teorią i metodyką terapii dyslalii. Opracowała Strategiczną metodę usprawniania realizacji fonemów (SMURF) oraz związaną z nią Fizjologiczną terapię miofunkcjonalną (FTM), a także kompleksową terapię w przypadku zaburzeń mowy u osób z rozszczepem wargi i podniebienia. D. Pluta-Wojciechowska przez 17 lat była redaktorem naczelnym rocznika „Forum Logopedyczne”, a także członkinią Komisji Zaburzeń i Rozwoju Języka Komitetu Językoznawstwa PAN (obecnie Komisja nie działa); obecnie została zaproszona do prac Zespołu Rozwoju i Zaburzeń Mowy Rady Języka Polskiego przy Prezydium PAN. W trzech kadencjach była aktywnym członkiem Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Logopedycznego. Od czerwca 2011 roku do czerwca 2014 roku pełniła funkcję zastępcy Przewodniczącego Zarządu Głównego PTL.

Od ponad 33 lat jest praktykującym logopedą, który zajmuje się diagnozą i terapią zaburzeń mowy dzieci i dorosłych z różnymi dysfunkcjami. Wydała 7 monografii i ponad 120 artykułów opublikowanych w czasopismach i monografiach wieloautorskich w Polsce i za granicą.

PROGRAM SZKOLENIA:

 SMURF – Strategiczna metoda usprawniania realizacji fonemów 

Program 

1. Dwa ujęcia dyslalii w polskiej logopedii: tradycyjne i nowe. 

2. Niedostatki tradycyjnego trójfazowego modelu terapii dyslalii. 

3. SMURF a terapia tradycyjna. Efekt domina i samoregulacja. 

4. Od krzyku do głoski w wyrazie niosącym znaczenie. 

5. Biomechaniczna baza artykulacji. Prototypy biomechaniczne czynności prymarnych. 

6. Prototypy biomechaniczne czynności prymarnych a system fonemowo-fonetyczny języka polskiego. 

7. Diagnoza zaburzeń realizacji fonemów. 

 Podział na substytucje i deformacje – pozór prostoty czy ograniczenie? 

 Analityczno-fonetyczna metoda badania realizacji fonemów. 

Ćwiczenia praktyczne: badanie artykulacji z wykorzystaniem metody słuchowo-wzrokowo-czuciowo-eksperymentalnej. 

8. Główne przyczyny nienormatywnej realizacji fonemów i patomechanizm najczęstszych zaburzeń realizacji fonemów. 

Ćwiczenia praktyczne: ocena wędzidełka języka, zgryzu, podniebienia, migdałków podniebiennych, stawu skroniowo-żuchwowego, połykania, żucia, oddychania, parafunkcji zwarciowych i niezwarciowych. 

9. Usprawnianie realizacji fonemów jako procedura postępowania logopedycznego. 

 Procedura a metoda i strategia. 

 Podstawy terapii zaburzeń realizacji fonemów w ujęciu strategicznym. 

 Wywoływanie głosek – termin metaforyczny czy dosłowny? 

 Analityczne i syntetyczne podejście do wywoływania głosek. 

10. Kroki, metody i strategie usprawniania realizacji fonemów. 

 Konstruowanie przedpola artykulacji, w tym m.in. w tym m.in. nauka oddychania i połykania w przypadku dzieci od 4 roku życia. 

 Wybór sekwencji terapii głosek: rozwojowej lub terapeutycznej, w tym m.in. w przypadku seplenienia międzyzębowego, bocznego, dorsalnego, nosowania, mowy bezdźwięcznej, itd. 

 Przygotowanie do usprawniania realizacji fonemu z wykorzystaniem strategii warunków progowych. Rewizja ćwiczeń warg, języka, ruchomości żuchwy. 

 Wywoływanie głoski, w tym wybór ramy i metody wywoływania głoski w zależności od objawu i przyczyny zaburzeń. 

 Aktywizacja głoski w większej strukturze. 

 Polaryzacja głoski. 

 Wprowadzanie głoski do mowy potocznej. 

Ćwiczenia praktyczne: ćwiczenia narządów mowy, nauka oddychania, w tym pozycji spoczynkowej języka i połykania, wywoływanie głosek. 

Metody: wykład problemowy, ćwiczenia praktyczne, film. 

Uwaga. Uczestnicy powinni mieć ze sobą lusterko, kilka par rękawiczek jednorazowego użytku, kilka szpatułek laryngologicznych drewnianych.